|
GOES - Over twee weken kajakken ze voor het ’echie’ in het
wilde water van de Franse rivier Orb. Nu oefent een groepje mariniers in het
Goese Sportpunt Zeeland nog geconcentreerd op de eskimorol. Wie omslaat,
moet door met de peddel af te zetten snel zien door te rollen, tenzij ’ie
het wereldrecord adem inhouden wil breken.

foto:
Art de Lange
De mariniers volgen de opleiding tot buitensportinstructeur aan het Cios
Goes. Ze zwaaien straks af en mogen zich op kosten van de baas, het Korps
Mariniers, laten omscholen. Het arbeidscontract voorziet daarin om de
overgang van krijgsmacht naar burgermaatschappij te versoepelen.
De 24-jarige Jan van Schijndel uit Nistelrode heeft genoeg van het leger.
Hij heeft in Irak gediend, in de ’Nederlandse’ regio Al Mutanna.
„Maar dat is niet de reden om niet bij te tekenen. Ik ben nu zes jaar
marinier, heb veel geleerd en met plezier gewerkt, maar wil gewoon eens wat
anders. Buitensport trekt me wel, lekker hiken in de bergen en door mijn
beroep gaan de meeste buitensporten je ook wat makkelijker af.“
Marinier Marcel van Stiphout uit Eindhoven vertrekt vanwege het ’belabberde’
personeelsbeleid. „Je moet eerst acht jaar korporaal zijn en dan een paar
jaar sergeant, voordat je een vast contract krijgt. Ik wil een vaste baan,
dus ik heb niet meer bijgetekend.“
De buitensportopleiding van het Cios Goes telt zes klassen, waarvan de (ex-)mariniers
sinds vorig jaar er een vormen. Zij krijgen een jaar les. Wie
hoofdinstructeur wil worden, moet nog een jaartje Groningen eraan vastknopen.
De Cios-opleiding in Goes is volgens docent buitensport Art de Lange ’de
grootste buitensportopleiding in Europa’. De studenten leren er kajakken,
fietsen op de mountainbike, overlevingstechnieken (survival), verschillende
klimtechnieken en abseilen. Een deel van de lessen speelt zich af in
Schotland, Zuid-Frankrijk, Spanje, België en Oostenrijk , waar flinke bergen,
diepe kloven, grotten en wilde riviertjes een harde leerschool vormen.
Riskant
Het blijven avontuurlijke, maar ook
enigszins riskante sporten. De Lange hamert er op dat bovenal de sporter
zijn eigen veiligheid bepaalt. „Je gaat geen berg beklimmen als het weer te
slecht is. De dramatische gevolgen van een verkeerde beslissing hebben we
een tijdje terug in Spanje gezien, toen drie wandelaars om het leven zijn
gekomen.“
Toch zit een ongeluk in een kleine hoekje. Een ervaren collega kwam om het
leven tijdens alpineklimmen in Zwitserland. „Er viel een rotsblok zo groot
als een koelkast naar beneden, bovenop hem. Tja, dat geeft stof tot nadenken.
Dit soort risico’s kun je nauwelijks inschatten. Het is toeval.“
|
|
Naast buitenlandse uitstapjes
krijgen de mariniers in Goes lessen in fitness, sportmassage en vormingswerk.
De Lange: „Veel buitensport speelt zich ’s zomers af. In de winter moet de
instructeur ook eten, dus kan ’ie dan bijvoorbeeld aan de slag in een
sportschool of een fitnesscentrum. Of in jeugdgevangenissen. Wij werken
bijvoorbeeld samen met rijksinrichting Den Engh.“
Volgens De Lange, die zelf bij het Korps Mariniers heeft gezeten, is een
marinier een uitgelezen type om buitensportinstructeur te worden. Goed
getraind, gedisciplineerd en gewend instructies te geven. De ideale persoon
om jonge criminelen tijdens survivaltochten en bivakken op het goede spoor
te zetten.
Vraag is of er wel voldoende banen voor ze te vinden zijn in dit exotische
deel van de sportmarkt. Ferenc Weisz, teamleider private buitensport bij het
Cios, denkt van wel. „Deze gasten hebben in Eritrea en Irak gezeten. Het
zijn geharde mannen. Daar zitten ze in de buitensport om te springen.
Bovendien is de fitnessmarkt booming business, maar je moet dan wel ’s
avonds willen werken als anderen vrij zijn. Lukt het niet in de buitensport,
dan zeker wel in de personeelsbeveiliging, want deze jongens hebben maar een
klein beetje scholing nodig.“
Weisz zegt dat tachtig procent van de afzwaaiende mariniers snel een andere
baan vindt. „Van de acht mariniers die we vorig jaar - dat was voor ons een
try out-jaar hebben opgeleid, zitten er nu zes bij buitensportbedrijven.
Eentje is naar de marechaussee gegaan, de ander keerde terug naar de marine.
Kajakken en klimmen waren niet zo zijn ding.“
Marinier Van Stiphout wordt beslist geen spijtoptant. Een maat van hem geeft
al les in parachutespringen en wil uitbreiden met exclusieve sporten. „Misschien
kunnen we samen een leuk buitensportbedrijfje opzetten, want ik klim graag
en kan goed kanoën.“
Voor Sportpunt Zeeland staat een busje van een installatiebureau uit
Oud-Beijerland, met op de flanken de welluidende naam: Korporaal. Toeval of
niet? |
|