Een marinier komt altijd aan de slag
door Frank Balkenende (uit de PZC van 6 april 2005)

GOES - Over twee weken kajakken ze voor het ’echie’ in het wilde water van de Franse rivier Orb. Nu oefent een groepje mariniers in het Goese Sportpunt Zeeland nog geconcentreerd op de eskimorol. Wie omslaat, moet door met de peddel af te zetten snel zien door te rollen, tenzij ’ie het wereldrecord adem inhouden wil breken.


foto: Art de Lange

De mariniers volgen de opleiding tot buitensportinstructeur aan het Cios Goes. Ze zwaaien straks af en mogen zich op kosten van de baas, het Korps Mariniers, laten omscholen. Het arbeidscontract voorziet daarin om de overgang van krijgsmacht naar burgermaatschappij te versoepelen.

De 24-jarige Jan van Schijndel uit Nistelrode heeft genoeg van het leger. Hij heeft in Irak gediend, in de ’Nederlandse’ regio Al Mutanna.

„Maar dat is niet de reden om niet bij te tekenen. Ik ben nu zes jaar marinier, heb veel geleerd en met plezier gewerkt, maar wil gewoon eens wat anders. Buitensport trekt me wel, lekker hiken in de bergen en door mijn beroep gaan de meeste buitensporten je ook wat makkelijker af.“

Marinier Marcel van Stiphout uit Eindhoven vertrekt vanwege het ’belabberde’ personeelsbeleid. „Je moet eerst acht jaar korporaal zijn en dan een paar jaar sergeant, voordat je een vast contract krijgt. Ik wil een vaste baan, dus ik heb niet meer bijgetekend.“

De buitensportopleiding van het Cios Goes telt zes klassen, waarvan de (ex-)mariniers sinds vorig jaar er een vormen. Zij krijgen een jaar les. Wie hoofdinstructeur wil worden, moet nog een jaartje Groningen eraan vastknopen. De Cios-opleiding in Goes is volgens docent buitensport Art de Lange ’de grootste buitensportopleiding in Europa’. De studenten leren er kajakken, fietsen op de mountainbike, overlevingstechnieken (survival), verschillende klimtechnieken en abseilen. Een deel van de lessen speelt zich af in Schotland, Zuid-Frankrijk, Spanje, België en Oostenrijk , waar flinke bergen, diepe kloven, grotten en wilde riviertjes een harde leerschool vormen.

Riskant

Het blijven avontuurlijke, maar ook enigszins riskante sporten. De Lange hamert er op dat bovenal de sporter zijn eigen veiligheid bepaalt. „Je gaat geen berg beklimmen als het weer te slecht is. De dramatische gevolgen van een verkeerde beslissing hebben we een tijdje terug in Spanje gezien, toen drie wandelaars om het leven zijn gekomen.“

Toch zit een ongeluk in een kleine hoekje. Een ervaren collega kwam om het leven tijdens alpineklimmen in Zwitserland. „Er viel een rotsblok zo groot als een koelkast naar beneden, bovenop hem. Tja, dat geeft stof tot nadenken. Dit soort risico’s kun je nauwelijks inschatten. Het is toeval.“

 

 

Naast buitenlandse uitstapjes krijgen de mariniers in Goes lessen in fitness, sportmassage en vormingswerk. De Lange: „Veel buitensport speelt zich ’s zomers af. In de winter moet de instructeur ook eten, dus kan ’ie dan bijvoorbeeld aan de slag in een sportschool of een fitnesscentrum. Of in jeugdgevangenissen. Wij werken bijvoorbeeld samen met rijksinrichting Den Engh.“

Volgens De Lange, die zelf bij het Korps Mariniers heeft gezeten, is een marinier een uitgelezen type om buitensportinstructeur te worden. Goed getraind, gedisciplineerd en gewend instructies te geven. De ideale persoon om jonge criminelen tijdens survivaltochten en bivakken op het goede spoor te zetten.

Vraag is of er wel voldoende banen voor ze te vinden zijn in dit exotische deel van de sportmarkt. Ferenc Weisz, teamleider private buitensport bij het Cios, denkt van wel. „Deze gasten hebben in Eritrea en Irak gezeten. Het zijn geharde mannen. Daar zitten ze in de buitensport om te springen. Bovendien is de fitnessmarkt booming business, maar je moet dan wel ’s avonds willen werken als anderen vrij zijn. Lukt het niet in de buitensport, dan zeker wel in de personeelsbeveiliging, want deze jongens hebben maar een klein beetje scholing nodig.“

Weisz zegt dat tachtig procent van de afzwaaiende mariniers snel een andere baan vindt. „Van de acht mariniers die we vorig jaar - dat was voor ons een try out-jaar hebben opgeleid, zitten er nu zes bij buitensportbedrijven. Eentje is naar de marechaussee gegaan, de ander keerde terug naar de marine. Kajakken en klimmen waren niet zo zijn ding.“

Marinier Van Stiphout wordt beslist geen spijtoptant. Een maat van hem geeft al les in parachutespringen en wil uitbreiden met exclusieve sporten. „Misschien kunnen we samen een leuk buitensportbedrijfje opzetten, want ik klim graag en kan goed kanoën.“

Voor Sportpunt Zeeland staat een busje van een installatiebureau uit Oud-Beijerland, met op de flanken de welluidende naam: Korporaal. Toeval of niet?